Φάρμακο


Πώς είναι το σύνδρομο Asperger διάγνωση?

Η διάγνωση βασίζεται σε συνεντεύξεις και παρατήρηση του ατόμου, μαζί με συνεντεύξεις των μελών της οικογένειάς της και μερικές φορές εκπαιδευτικούς ή τους συμβούλους. Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών, 4ου. Έκδοση, γνωστή ως το DSM-IV, εκδίδεται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία και περιλαμβάνει τα διαγνωστικά κριτήρια για όλες τις αναγνωρισμένες ψυχιατρικών καταστάσεων.

Το DSM-IV έχει ειδικά διαγνωστικά κριτήρια για το σύνδρομο Asperger (βλ. κατωτέρω). Ωστόσο, αναθεώρηση του DSM-IV βρίσκεται σε εξέλιξη, με 5η έκδοση (DSM-V) έχει προγραμματιστεί για δημοσίευση σε 2013. Σύμφωνα με το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών που είναι υπό εξέταση, Σύνδρομο Asperger, θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην ίδια διαγνωστική ομάδα καθώς οι άνθρωποι με αυτισμό και διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Μέχρι τις νέες κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν εγκριθεί επίσημα, οι διαγνωστικές κατευθυντήριες γραμμές από την 4η έκδοση ακόμα δεκτή.

Σύμφωνα με το DSM-IV, τα έξι διαγνωστικά κριτήρια για το σύνδρομο Asperger έχουν ως εξής. Το άτομο πρέπει να παρουσιάζει:

1. Ποιοτική εξασθένιση στην κοινωνική αλληλεπίδραση, όπως εκδηλώνεται με τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα:

1. Σημειώνονται βλάβες κατά τη χρήση πολλαπλών λεκτική συμπεριφορές, όπως η μάτι-to-eye βλέμμα, έκφραση του προσώπου, στάση του σώματος, και χειρονομίες για να ρυθμίσει την κοινωνική αλληλεπίδραση

2. Η αποτυχία να αναπτύξουν σχέσεις με τους συνομηλίκους κατάλληλο για το αναπτυξιακό επίπεδο

3. Η έλλειψη αυθόρμητη επιδίωξη να μοιραστεί την απόλαυση, συμφέρον ή επιτεύγματα με άλλους ανθρώπους, (για παράδειγμα, από την έλλειψη που δείχνει, φέρνοντας, ή να επισημάνει αντικείμενα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους άλλους ανθρώπους)

4. Έλλειψη κοινωνικής ή συναισθηματικής αμοιβαιότητας

2. Περιορισμένη επαναλαμβανόμενες και στερεότυπες συμπεριφορές, ενδιαφέροντα και δραστηριότητες, όπως εκδηλώνεται με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω:

1. Η κάλυψη της ανησυχίας με ένα ή περισσότερα στερεότυπα και περιορισμένα μοτίβα ενδιαφέροντος που είναι αφύσικο, είτε σε ένταση είτε εστίασης

2. Προφανώς άκαμπτη εμμονή σε συγκεκριμένες, nonfunctional ρουτίνες ή τελετουργίες

3. Στερεότυπες και επαναλαμβανόμενες ιδιομορφίες (για παράδειγμα, χέρι ή το δάχτυλο χτύπημα ή συστροφή, ή περίπλοκες κινήσεις ολόκληρου του σώματος)

4. Επίμονη ενασχόληση με μέρη αντικειμένων

3. Η διαταραχή προκαλεί κλινικά σημαντικές αναπηρίες στο κοινωνικό, επαγγελματικές, ή άλλων σημαντικών περιοχών της λειτουργικότητας.

4. Δεν υπάρχει κλινικά σημαντική γενική καθυστέρηση στην γλώσσα (για παράδειγμα, μεμονωμένες λέξεις που χρησιμοποιούνται από την ηλικία 2 years, επικοινωνιακές φράχρόνιας χρησιμοποιούνται από την ηλικία 3 years)

5. Δεν υπάρχει κλινικά σημαντική καθυστέρηση στη γνωστική ανάπτυξη ή στην ανάπτυξη των ηλικία-κατάλληλων self δεξιότητες βοήθεια, προσαρμοστική συμπεριφορά (εκτός από την κοινωνική αλληλεπίδραση) και περιέργεια για το περιβάλλον στην παιδική ηλικία.

6. Τα κριτήρια δεν πληρούνται για ένα άλλο συγκεκριμένο διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή ή σχιζοφρένεια.